jz's profilepUn|< ma LiFe*PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    August 29

    ปอเปี๊ยะมาแร้วข่ะ!!!!!

     
    เพิ่งผ่าน 1 ปี 1 เดือน มาหมาดๆ  
     
    เรยนะที่เค้ารักเตงทุกวัน  
     
    แต่วันเน่เราก้อทะเลาะกานอิกแร้ว
     
    ทำมั่ยเราต้องทะเลาะกันบ่อยๆ แย่จัง!
     
    เตงยอมๆเค้าหน่อยมะได้หรอ
     
    แร้วเราจาได้มะต้องทะเลาะกานบ่อยๆไง
     
    เราต้องอยุ่ด้วยกานทุกวัน
     
    อยากอยุ่กะเตงไปนานๆ ชวนเตงกินๆๆๆให้อ้วนตายไปเรยย ...จ้าวอ้วนน 5555
     
    เค้าจาอยุ่ข้าเตงแบบนี้ตลอดไปน๊า....ร๊ากที่สุดไอปิ๊งกิ๊ง จุฟๆๆ
     
     
    ปอเปี๊ยะน้ามจิ้มรสเด็ด...ของที่รัก
     
     
     
    August 17

     
    ได้เจอ...เหมือนเดิมทุกวัน
    ทัมไมน๊ะตัวชั้นรุ๊วสึกเทอห่างเหิน
    สายตาเยนชาเหลือเกิน ไม่เปนเหมือนก่อนนี้ ที่เคยดีกับชั้น
    เหนน้ามใสๆไม๊ ที่ตา ? 
    ขอถามหั้ยรุ๊วเพ๊าะมันคาที่ไจ
    -                                         -
    ยังเปนดอกไม้ของเทออยุ่รึป่าว..?
    บอกกันซักหน่อย...
    รักแร้วทัมไมปล่อยเอาไว้หั้ยน้อยไจ
    ยังเปนคนรักของเทออยุ่รึป่าว..?
    เริ่มไม่มั่นไจ
    *รักแร้วดูแลหน่อยได้ไม๊ ? ............
    ช้ำ จะ ตาย อยุ่ แร้ว ....เทอ 
     
     
    นส.ปอเปี๊ยะ
     
    ตีสองจะครึ่งแร้ว เซ่นอนไม่หลับเรย แอบเล่นคอม ถ้าที่รักรุ๊วคงโดนตีหัวแบะ -*-
    อย่าโกดน๊ะ มาอัพสเปซ ...
    คบกันมาปีนึงละนะ ทัมไมช่วงนี้ชอบทะเลาะกันจัง ...
    เบื่อ!!!! ไม่อยากทะเลาะเรย ไม่รักเค้าแร้วหรอ
    Y.Y อารัยก้อไม่ยอมเค้าแร้ว ฮือๆ
    เจ่บ จัง ....
    แอบคิดถึงน๊ะ
     
    August 07

    อัพ แร้ว

    ม่าย มี ไร ทัม
     
    ม่าย รุ๊วจา อัพ ว่า ไง...
     
    แต่ ม่าย อยาก ดอง แร้ว
     
    อัพพพพพพพพพพ......แค่ นี้ ข่ะ  
    February 28

    ::.road to New Jersey.::

    วันนี้สอบเสดซะที
     
    เฮ่อออ สิ้นเดือนกุมภาแร๊วว ทัมไมมันผ่านไปเร็วอย่างเน๊วะ...?!?
     
    ใกล้จะถึงเวลาแห่งความโดดเดี่ยวแล้วหรือ ศาสดา?
     
    นับถอยหลังอีก13วัน....
     
    ยิ่งนับยิ่งไม่อยากนับแร้ว -*-
     
    อยากจะหยุดเวลาเอาไว้แค่เน๊ ที่สอบเสด แร้วขึ้นไปหาที่รัก อยุ่ด้วยกันทุกวัน
     
    แค่นั้นพอ.....
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ไม่ได้ ร๋อ ???????????????
     
    เหล่าสาวก ช่วยข้าด้วยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ข้า ยัง ไม่ พร้อม จะ ไป ....
     
    ทัมไงดี
     
     
    ::ศาสดาหาทางออกไม่เจอ::
    February 09

    HAPPY BIRTHDAY TO YOU

    ....
     
    คนสวย

    เซย์ แฮปปี้เบิ๊ดเดย์ ทูยูน๊ะ ลิ้งจ๋า
     
    โตเปนสาวอายุปาไปเสีย๑๙ แระ

    ขอหั้ยลิ้งมีความสุขมั่กๆ มีเรื่องอารัยดีๆผ่านเข้ามาในชีวิตเยอะๆ
     
    สวยวันสวยคืน (สูงขึ้นด้วยนิดนิดก้อยังดี55 )

    ขอหั้ยได้อยุ่ด้วยกัน เร็วๆ

    เรียนจบ...

    ขอหั้ยมีลูกสองคนน๊ะ แห่ะๆ

    แค่นี้ก้อมีความสุขแร้วเนอะ
     
    ขอๆๆๆๆๆ ในไจ เยอะแยะ ,คร้านแหรง, อิอิ
     
    บลา บลา บลา มากมาย จุ๊ฟๆ
     

    *มุมเส้าๆ
     
    ขอโทดที่ไม่ได้ไปอยู่ข้างๆ
     
    ขอโทดที่ทัมหั้ยวันเกิดปีนี้เปนปีที่พิเสดที่สุดไม่ได้
     
    ขอโทดจิงจิงน๊ะ หั้ยอภัยเค้าด้วย....
     
     
     
    เค้ารักเต็งนะ ลิ้ง
     
    (รักมาก)

    ----------------------------------------------------

     

     

    คนดีที่โลกรอ หมอ..ด๋อย
     

    KONVICTED ::. มันเปนเรื่องที่ช่วยไม่ได้ กูม่าได้อยากข่มขืนไจมึง อิอ้วน-*-

    น่าร๊ากกก
    สวยยยยยยยยยย
    ขาววววววววว
    น่าเจี๊ยะ... กูเรยข่มขืนไจมึงมั้ง!!!!
    ม่าอาวๆ ม่าแหรงละ คิเกียดเอาเรื่องโสโครกมาปนกับเรื่องมงคล

    เกียดมึงจิงๆ เด๋วก้อเสกตะปูเข้าท้องมึงหรอก เปดดดดดด!!!!!!

     

     กู ผู้ถูกปรักปรำ -*-

    เฮ่อ ถึงช่วงเน๊กูจะโกอิ้งดาวน์แต่ไม่วอรี่อยุ่แล้วเพ๊าะกูคือคอนวิค
    วันๆกูเอาแต่ด๊นฉ่าอยุ่กับมิสนิวบูตตี้แถวๆลอนดอนบริดจ์
    ไอวอนนาเลิฟยูน๊ะ แต่มันทูลิตเติ้ลทูเลท

    บิ๊กซิตี้ไลฟ์ยังมีอารัยหั้ยเราต้องเรียนรู้อีกเยอะ...
    อย่าไปไย!!!!

    coz' we had a bad day.

     

    พระศาสดาฮิพฮอพโปรดอย่าทรงกริ้วข้า

    (ชูนิ้วกลางพร้อมกล่าวคำสบถแด่มึง ฟัคอิทไอเวน ควยยเหอะ)

    September 30

    sumth btween us

    วันเน๊ 30-09-06
     
    ยังไงมั่ยรุ๊ว...
     
    ไม่มีอารัยจะอัพ
     
    เส้า เส้า เส้า เส้า
     
    ปล. กลัวใจ
    September 01

    อัพ รุป แร้ว น๊ะ ...

    หายไปจากบ้านและโลกไซเบ้อ ปามาน 3 อาทิตย์
     
    กลับมาแร้วน๊ะ...
     
    เข้ากรุงไปทัมธุระ ความจิงแร้วแอบไปแรดด้วย
    ทัมธุระแค่สามชั่วโมงก้อเสด สัพเพเหระทั้งน้าน...
    เที่ยวกันทุกคืน บ้าบอ ได้อารมไปอิกแบบ แต่เที่ยวมาก ชักแอบเบื่อ ถุกลากไปทุกวัน
    ไอ้เราก้อชอบแบบนั่งรถชมเมืองมากกว่า -*-
    กินเหล้าเมายา มันทัมมะดาไปแร้ว...
     
    กลับมาแร้ว ดั้ยรุปมาเพียบ
    เพ๊าะไปดรีมเวิลมา ปัญญาอ่อนดี ถ้าไปกับแฟนก้อดีดิ จะดั้ยมีสาระ ถ่ายรุปน่ารักๆเก็บเป็นความประทับไจบ้าง
    นี่อารัย มีแต่เพ่อน... เพ่อน ทั้งนั้น แต่ก้อถ่ายมาซะโคดพ่อมเยอะ
     
    หายไปจากคณะด้วย ...
    กลับสู่โลกแห่งความจริงแร้ว
    ดิ้นรนกันต่อไป .... เพื่ออนาคต
     
    ลงรุปแร้ว ไปดูบ้างละกัน อุส่าถ่าย อุส่าอัพโหลดเสียเวลาทั้งคืน ฮ่าๆๆๆ
     
    edit นิดนิด ก่อนถุกเกลียด
    ปอ ลอ . คิดถึง.... ญ ผุ้ ญิ๋ง
               คิดถึง คนเดียว...
             ปอ เปี๊ย น้าม จิ้ม รส เด็ด 
    August 12

    ลัล ลัล ล๊า

    คิดว่ามันเปนเพียงแค่ความฝัน ไม่เคยหวังไม่เคยคิดจิงจังอารัย
    แค่แอบหลงรักเทอเล่นๆ ตามลำพัง...ข้างเดียวในหัวไจ
    แต่เมื่อมารุ๊วสึก นึกอิกที *เมื่อรุ๊วตัวอิกทีฉันก้อรักจนลึกข้างใน
    ฉันจะมองหน้าเทอยังไง หั้ยไจข้างในปิดไว้ไม่ต้องเปิดเผยอารัยๆที่มีหั้ยเทอรุ๊ว...
    ฉันจะพูดคุยยังไง ที่จะไม่ทัมหั้ยไจของเทอนั้นพบว่าฉั๊นแอบรักอยุ่...
    กลัวจะทัมหั้ยเทอลำบาก ถ้าหากว่าเทอดั้ยรุ๊ว...
    และฉั๊นนั้นควรทัมยังไง ถ้าหัวไจของฉั๊นมันหยุดไม่อยุ่
     
    รุ๊วดีว่าไม่ควรฝัน ไม่ควรหวัง ไม่ควรคิดจิงจังอารัย
    แม้ว่าเทอไม่เคยบอก ฉั๊นก้อรุ๊วดีว่าเทอมีไค T.T
     
     
     
    ลัล ลัล ล๊า ... ลัล ล๊า
    จิงจิงแร้วอารมดีดี๊ดีมากมาย
    มีฟามสุข เกือบจะบรรยายไม่ถูก บางทีแอบนึกอิดช๋าตัวเอง 555+
    เว่อไป
    ม่ามีไรจาอัพแร๊นนนนนนน แค่เน๊ละกันข่ะ
    บั๊บบาย มายสเปซ
     
    ปล. วันเน๊วันแม่...คงไม่เดินไปบอกหรอกน๊ะค๊ะว่า รักอ้ะ 55+
    July 23

    NO MEANING

    *ชีวิตที่ผ่านมา
    ผ่านมา ผ่านไป เวลาไม่เคยหมุนย้อนกลับ ...
    อดีตไม่สามารถที่จะแก้ไขได้
    แต่อดีตจะเปนสิ่งสอนให้กูไม่ทัมผิดพลาดในวันที่เหลืออิก
     
     
    *ดั่งเช่นความรัก
    ความรักมักมีเป็นช่วงๆ แระแต่ละช่วงของแต่ละคนก้อมักมีเวลาสั้นยาวไม่เท่ากัน
    เวลาความสุขแห่งรักนั้นจะจบลงเมื่อไหร่ ไม่มีไคเดาได้
    เพ๊าะความรัก เปรียบเหมือนเกมส์ แต่รักไม่ใช่เกมส์..
    ไม่มีไครุ๊วว่าถ้ารักแร้ว จะจบลงตรงไหน เพ๊าะรักเปนเรื่องของคนสองคนที่จะกำหนด
    ความรักมันน่าแปลก เมื่อตอนเริ่มรัก ขึ้นอยุ่กับทั้งกูและมึงร่วมกันตัดสินว่านี่คือรัก...
    แต่ตอนเลิก แค่มึงอยากจะไป อยากทัมหั้ยมันจบ รักนั้นก้อต้องจบ
     
     
    *แต่เอาเถอะ
    เมื่อกูวิ่งตามมึงจนเหนื่อย จนท้อ หากกูวิ่งตามยังไงก้อไม่ทันมึงสักที
    มึงอาจหยุดหันมามอง อาจเพ๊าะความสงสาน หรือความรำคาน แต่ไม่ใช่ความรัก
    กูก้อควรจะหยุดเกมส์นั้นเสียที
    อย่าไปเล่นเกมส์เดาใจคนอื่นเสียให้ยากเลย มันวกวน สับสน หาทางออกไม่ได้
    เมื่อลองหยุดวิ่งตามคนอื่น แร้วก้าวเดินไปกับตัวกูเองอย่างช้าๆ แค่ช้าๆ...
    กูจะไม่มีแม้แต่ความเหนื่อยล้า
    เมื่อกูพบว่า เดินไปกับตัวกูเองนั้นช่างมีความสุขเหลือเกิน
    รักตัวเองนั้นง่ายกว่ารักคนอื่นมาก
     
     
    *ความรักนั้นให้บทเรียนดีดีกับกูเสมอ
    เมื่อเลิกกับแฟนคนนึง ก้อจะได้บทเรียนรักบทนึง แต่เมื่อคบกับอิกคนนึง
    มันเอาบทเรียนนั้นมาใช้มั่ยดั้ย เพ๊าะคนแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
    แต่ถ้ากูพลาดกับความรักอิกครั้ง บทเรียนอิกบทเรียนนึงก้อจะมาสอนกูอิก
    ไม่มีไคเหมือนกันเรยจิงๆ...
    แต่คำที่ว่า ความรักทัมหั้ยคนตาบอด สำหรับกูแร้ว กูคิดว่ามันจิงซะยิ่งกว่าจิงเสียอิก
    ตอนรัก กูอาจมองไม่เห็นอะไรเรย เห็นแต่ความดีความชอบของเค้า
    มันเหมือนความลุ่มหลงมาปกปิดข้อเสียของกันและกัน
    แระแสงแห่งความรักมันทัมให้ความดีที่เค้าทัมเพียงน้อยนิดนั้น
    ช่างสว่างจ้าในสายตากูเหลือเกิน
    พาเอาคนรอบข้างสงไสว่า ไอ้หอกนี่มันเป็นอะไรมากป่ะวะ ?
     

    แต่เมื่อเลิกกันปัย เมื่อก้าวออกมาจากจุดนั้นที่กูเคยดั้ยยืน
    ไม่ต้องสังเกตอะไรมากมาย แค่มองย้อนกลับนิดนึง
     กูก้อจะเจอว่าจิงๆ มันไม่ได้ดีอย่างนั้นนี่หว่า
    ไอ้นี่มันหลอกกูนี่หว่า แบบนี้มันไม่ได้รักกูเรยนี่หว่าา
    เอ๊ะแร้วกูทนอยุ่กับมันนานขนาดนั้นได้ไงว๊ะ แมร่ง....
     
     
    *สำหรับกู......
    บางที ความรักมันก้อเปนเรื่องไร้สาระเรื่องนึงที่กูต้องการจะอ่าน
    แต่เมื่ออ่านจบ  มันก้อแค่นั้น...
     
     
     
    ไม่มีความหมาย
     
     
     
    ps.แต่ยังไงก้อยังอยากอ่านอยุ่ดี ปกมันสวยนี่หว่า ฮ่าๆ ฮ่าๆ
     

    July 02

    ฤดูเหงา

    ฤดูเหงามาถึงแล้วพร้อมกับความเจ่บปวด
    ฉันไม่รุ๊วว่าจะตั้งนิยามว่าอะไรดีหั้ยกับคำว่าเหงาของฉัน คำนี้
    แต่ฉันว่าฉันรุจักมันดีเพ๊าะตอนเน๊ฉันมีมันอยุ่เปนเงาตามตัวตลอดเวลา
    เหมือนไม่รุ๊วว่าจะสลัดมันทิ้งยังไง
    เพ๊าะตั้งแต่ความรักจากฉันไป ความเหงาก้อเข้ามาแทนที่ทันที
    ฉันก้อดั้ยแต่เจ่บปวด ...แต่ยังไงซะฉันก้ต้องยอมรับแระเผชิญหน้ากับมันหั้ยได้
     
     
    เช้าวันนึงเมื่อฉันออกเดินทางไปยังที่ที่ไม่เคยไป
    เส้นทางอาจไม่นานเท่าไหร่ที่จะไปถึง แต่ระยะเวลาสั้นๆนั้นเอง
    เมื่อฉันนั่งอยุ่บนเบาะข้างคนขับ
    เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง สองข้างทางเหมือนจะเปนสีเขียวๆ
    ตัวฉันมีก้อแค่เพลงที่เลือกกดฟังตามเอฟเอ็ม
    สิ่งที่ฉันมองเหน ฉันจัมไม่ได้
    บางทีฉันยังไม่รุ๊วเรยว่าฉันกำลังมองอะไรด้วยซ้ำ
    ในหัวของฉันมันมีแค่เนื้อเรื่องเก่าๆ ภาพเก่าๆ เหตุการณ์เก่าๆในอดีต...
    ที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน
    แร้วเรื่องบางเรื่องมันก้อวนไปวนมาอยุ่หลายรอบด้วยความสับสน
    และคงด้วยความไม่เข้าไจในสิ่งที่มันยังค้างๆคาๆในเรื่องนั้นๆละมั้ง
    ทัมให้ฉันต้องนึกถึงมัน...
    ซ้ำแร้วซ้ำอิก
     
    รถยังมุ่งตรงไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว
    ในทางตรงกันข้ามฉันยังรุ๊วสึกว่าภาพแต่ละภาพมันสไลด์ในหัวอย่างช้าๆ
    เพื่อนคนขับของฉันก้อยังคงขับรถไปเรื่อยๆ เพื่อนตรงเบาะหลังก้อหลับ
    แระตัวฉันเองที่ก้ออยากจะหลับแต่จิตที่ฟุ้งซ่านจากเรื่องต่างต่างนานามันทัมหั้ยหลับไม่ลง
    เรยดั้ยแต่หลับตานึกไปตามเพลง
    เมื่อเพลงที่เปี่ยนไปเรื่อยๆมันทัมหั้ยฉันยังไม่หยุดคิด
    ยิ่งเป็นแบบนี้เท่าไหร่ทัมหั้ยฉันต้องนึกถึงเขาอยุ่ตลอดเวลา
    มันคล้ายภาพหลอนที่ฉันอยากลืม ....
    20นาที
     
     
     
    30นาที
     
     
     
    .....
     
     
    ........
     
     
     
     
    เลขนาทีที่เพิ่มขึ้น
    มันผ่านไป....
    ฉันลืมตาดีกว่า ถ้าหลับตาคิดแร้ว ยิ่งคิดยิ่งเจ่บ
    ทุกอย่างมันจบแร้ว ฉันต้องควบคุมตัวเองไม่หั้ยคิดถึงมันอีก
    แร้วสุดท้ายที่ฉันคิดได้คือ ฉันจะทัมยังไงต่อกับวันที่จะถึงดี
    เมื่อฉันเจอแต่คนทรยศ ฉันไม่อยากจะมีมันอิกแล้วคนที่ฉันรัก
    แต่มันคงเปนไปไม่ได้ เพ๊าะยังไงฉันก้อยังมีหัวไจอยุ่ที่เดิม
    ที่เสียไปก้อแค่...ความรุสึก
     
    เมื่อถึงพรุ่งเน๊ ถ้าฉันจะรักไคอีกครั้ง
    ฉันคงจะให้เค้าแค่เพียงครึ่งใจ
    และฉันจะไม่ตั้งความหวังกับไคอีก สักคนที่ไม่ใช่ตัวเราเอง

    ก่อนจะถึงที่หมายฉันจะขอหลับตาอิกสักครั้ง ไว้อาลัยหั้ยความรักของฉันที่มันตายไป
    เพ๊าะถูกคนที่รักฆ่ามันกับมือ นี่คือครั้งสุดท้ายที่ฉันจะหลับตาคิดถึงมัน
    และขอทุกคนหลับตาไว้อาลัยไปพร้อมฉันด้วยเมื่ออ่านจบ...
     
     
    ขากลับฉันคิดอะไรไม่ได้เรย
    เพ๊าะว่าฉันหลับ....
     
    55+